Σχετικές ερωτήσεις
Απάντηση: Το χημικό στοιχείο χλώριο είναι ένα αμέταλλο στοιχείο. Ανήκει στη 17η ομάδα (VIIΑ) του Περιοδικού Συστήματος, τα Αλογόνα. Έχει ατομικό αρ...
Απάντηση: Το θαλασσινό νερο ειναι αλμυρο απλα γιατι περιεχει αλατι και ενα μεγαλο ποσοστο απο το αλατι που τρώμε ειναι απο εκει ( αλυκές) Βεβαια υπ...
Απάντηση: Ναι, υπάρχουν.
Απάντηση: θεικο οξυ ειδικου βαρους 1,028 ( για την Ελλαδα.)
Απάντηση: Η ένταση από την άλλη είναι ένα μέτρο της αναταραχής και των ζημιών που προκαλούνται από το σεισμό, και αυτή η τιμή φυσικά αλλάζει από θέ...
Απάντηση: Γενικά στη φυσική, ο όρος κβάντο ή κβάντουμ αναφέρεται σε μια αδιάστατη μονάδα ποσότητας, ένα "ποσό από κάτι". Για παράδειγμα έ...
Απάντηση: Στην κβαντικη φυσικη υπαρχουν θεωρηματα που υποστηριζουν οτι τα ηλεκτρονια μπορουν να πανε απο ενα σημειο Α στο Β χωρις να περασουν απο τ...
Απάντηση: Πυρηνική ενέργεια ή Ατομική ενέργεια ονομάζεται η ενέργεια που απελευθερώνεται όταν μετασχηματίζονται ατομικοί πυρήνες. Είναι δηλαδή η δυ...
Απάντηση: Ειναι τριβη που εμφανιζεται μεταξυ του σωματος και του επιπέδου τη στιγμη που το σωμα ξεκιναει την κινηση.
Απάντηση: ο Μάικλ Φαραντέι
 

σφαιρικοί κεραυνοί;

Ένα από τα πιο παράξενα και μυστηριώδη φαινόμενα που συναντάμε κατά τη διάρκεια των καταιγίδων, είναι οι σφαιρικοί κεραυνοί. Μοιάζουν με κινούμενες φωτεινές σφαίρες, διαστάσεων περίπου 30 εκατοστών ή το μέγεθος ενός πορτοκαλιού και κινούνται για 30 δευτερόλεπτα. Ενώ είχαν παρατηρηθεί από πολύ παλιά (από το Μεσαίωνα) άρχισαν να μελετώνται επιστημονικά μόλις το 1930. Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος έκανε διάφορες προσπάθειες για να παρατηρήσει αυτό το μυστήριο φαινόμενο πάνω από 200 χρόνια πριν. Σε ένα π

είραμα του προσπάθησε να φτιάξει σφαιρικό κεραυνό από το συνηθισμένο κεραυνό - που το εμπνεύστηκε από τις αναφορές ενός Ρώσου συγχρόνου του που είχε σκοτωθεί από μια τέτοια σφαίρα στο εργαστήριό του. Αλλά και το 1754 κάποιος προσπάθησε να επαναλάβει το πείραμα του Βενιαμίν Φραγκλίνου με το χαρταετό. Ενώ προσπαθούσε να ολοκληρώσει τη διαδικασία, μετά από ένα συνηθισμένο χτύπημα κεραυνού πάνω στη μεταλλική ράβδο, σχηματίστηκε μια μπάλα φωτιάς που τον χτύπησε στο κεφάλι, σκοτώνοντάς τον ακαριαία

και αφήνοντας ένα κόκκινο σημάδι στο κούτελό του καθώς και δυο τρύπες από φωτιά στις σόλες των παπουτσιών του. Σε μια άλλη περίπτωση η φωτεινή αυτή σφαίρα άφησε μια τρύπα σε μέγεθος μιας μπάλας στη πόρτα όταν μπήκε σε ένα σπίτι στο Oregon. Αφού κινήθηκε ως το υπόγειο κατέστρεψε μια παλιά μηχανή για το στύψιμο των ρούχων. Αλλά και πρόσφατα, το 1998, το πλήρωμα ενός αεροπλάνου είδε μπάλες φωτιάς να σχηματίζονται μέσα στην άτρακτο. Έχουν καταγραφεί πάνω από 10.000 περιπτώσεις σφαιρικών κεραυνών και φαίνονται αρκετές για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του μυστηριώδους αυτού φαινομένου. Μάλιστα δεν είναι λίγοι αυτοί που το θεωρούν αυταπάτη παρόλο που υπάρχουν εντυπωσιακές φωτογραφίες του. Αλλά τι είναι οι σφαιρικοί κεραυνοί; Είναι μια επιπλέουσα φωτεινή σφαίρα που παρατηρείται μερικές φορές μετά από τον συμβατικό κεραυνό σε απόσταση λίγων μέτρων από το έδαφος, όμως κάποιες φορές έχουν παρατηρηθεί να δημιουργούνται κοντά στο έδαφος με απουσία κεραυνού. Τέλος σφαιρικοί κεραυνοί έχουν παρατηρηθεί να αιωρούνται σε μεγάλη απόσταση από το έδαφος ή ακόμα και να πέφτουν από ένα σύννεφο προς το έδαφος. Ο σφαιρικός κεραυνός μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε χρώμα, αλλά είναι συνήθως λευκός ή κίτρινος κι έχει μια φωτεινότητα συγκρίσιμη με αυτήν ενός λαμπτήρα 100 βάτ. Μπορεί να φανεί καθαρά στο φως της ημέρας ενώ κινείται συνήθως οριζόντια με μια ταχύτητα μερικών μέτρων ανά δευτερόλεπτο. Αλλά δεν ανέρχονται, όπως θα συνέβαινε αν ήταν σφαίρες θερμού αέρα σε ατμοσφαιρική πίεση και υπό την επίδραση μόνο της βαρύτητας. Πολλές αναφορές ακόμα τους περιγράφουν να περιστρέφονται κατά την κίνηση τους ή ακόμη και να αναπηδούν σε στερεά σώματα, όπως πολλές φορές το έδαφος. Υπάρχουν περιγραφές ότι οι σφαιρικοί κεραυνοί έκαψαν αχυρώνες και έλιωσαν σύρματα όπως και ότι τον είδαν να πέφτει σε μια λίμνη νερού και να συνοδεύεται από ένα θόρυβο ανάλογο με αυτόν που ακούγεται όταν βυθίζεται ένα καυτό σιδερένιο αντικείμενο σε νερό. Επίσης έχει αναφερθεί μια χαρακτηριστική άσχημη μυρωδιά να συνοδεύει το σφαιρικό κεραυνό, σαν τη μυρωδιά του όζοντος, του καιγόμενου θείου ή του νιτρικού οξέος. Αλλά, πολλοί επιστήμονες επιχείρησαν να αναπαράγουν το φαινόμενο αυτό και στο εργαστήριο. Έτσι, ασχολήθηκαν με αυτό το φαινόμενο οι Nikola Tesla, Sam Barros, Yoshi-Hiko Ohtsuki και πολλοί άλλοι. Εξηγήσεις του φαινομένου Μετά το 1930, ο νομπελίστας Pyotr Kapitsa προσπάθησε να λύσει το αίνιγμα του σφαιρικού κεραυνού. Ο Kapitsa πρότεινε ότι κατά τη διάρκεια των καταιγίδων στάσιμα κύματα υψηλής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, με υψηλή συχνότητα, μπορούν να σχηματιστούν μεταξύ των σύννεφων και του εδάφους μετατρέποντας κεραυνούς σε μια μπάλα πλάσματος. Η θεωρία του Kapitsa έδωσε το έναυσμα για την ανάπτυξη της θεωρίας μέιζερ (maser) και σολιτονίων. Η Θεωρία του Handel (1975) είναι σήμερα μια προσέγγιση που αναφέρεται σε μια εκκένωση πολύ υψηλής συχνότητας. Σύμφωνα με αυτή ο σφαιρικός κεραυνός προκαλείται από ένα ατμοσφαιρικό μηχανισμό ενίσχυσης μικροκυμάτων (maser) φαινόμενο ανάλογο του laser που όμως λειτουργεί με πολύ λιγότερη ενέργεια και έχει μια ένταση πολλών κυβικών χιλιομέτρων. Υπάρχουν δε περιπτώσεις που το μέιζερ μπορεί να δημιουργήσει ένα εντοπισμένο ηλεκτρικό πεδίο ή σολιτόνιο το οποίο επιφέρει το σφαιρικό κεραυνό. Ακολούθησαν οι ερμηνείες και άλλων επιστημόνων, όπως οι John Abrahamson και ο James Dinniss (2002) από το Πανεπιστήμιο του Canterbury της Νέας Ζηλανδίας, που προτείνουν ότι οι σφαιρικοί κεραυνοί εμφανίζονται όταν οξειδώνεται το πυρίτιο στην ατμόσφαιρα μετά από ένα κεραυνό. Τους περιγράφουν δε σαν "σφαίρες φλεγόμενης σιλικόνης που δημιουργούνται από κανονικές αστραπές όταν χτυπούν στο έδαφος". Οφείλονται λοιπόν, σύμφωνα με τους Abrahamson και Dinnissσε, σε ατμοποιημένους ορυκτούς κόκκους από το έδαφος, που έχουν βρεθεί στην ατμόσφαιρα από ένα κτύπημα κεραυνού. Αυτά τα νανοσωματίδια συνδέονται μαζί κάνοντας αλυσίδες για να σχηματίσουν έτσι μια 'χνουδωτή' σφαίρα πυριτίου που μεταφέρεται υψηλά από τα ρεύματα του αέρα. Οι κόκκοι αυτοί αντιδρούν με το οξυγόνο στον αέρα και καίγονται αργά ενώ στη συνέχεια ελευθερώνουν φως. Αλλά αφού είναι τόσο ζεστός, γιατί δεν κατευθύνεται προς τα πάνω, όπως συμβαίνει σε ένα μπαλόνι ζεστού αέρα, αλλά κινείται κοντά στο έδαφος; Η απάντηση είναι ότι τα μόρια του πυριτίου έχουν την κατάλληλη πυκνότητα για να εξουδετερώσουν την ανοδική τάση και συγχρόνως ασκείται μια δύναμη από τα ηλεκτρικά πεδία που δημιουργούν οι κεραυνοί. Έχει βρεθεί όμως ότι αυτή η σφαίρα σχηματίζεται σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία, γύρω στους 1200ο C, και αρχίζει να πυρακτώνεται στο τέλος της σύντομης ζωής της. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει τις περιπτώσεις που ο σφαιρικός κεραυνός δημιουργείται ακριβώς μετά το χτύπημα κεραυνού, αλλά καθίστανται ορατοί μόνο αργότερα. Όταν όμως ο Abrahamson δημιούργησε ένα κεραυνό στο εργαστήριο του και τον έριξε σε δείγμα εδάφους, δημιουργήθηκε το αερόλυμα, αλλά όχι και ο σφαιρικός κεραυνός. Ύστερα ανέβασε τη δύναμη των κεραυνών σε πιο πραγματικά επίπεδα, όμως τότε το δείγμα του χώματος καταστρεφόταν εντελώς πριν να σχηματιστούν ικανοποιητικές ποσότητες ατμού πυριτίου. Σύμφωνα με τους Abrahamson και Dinniss, η νέα θεωρία τους μπορεί να εξηγήσει τις περισσότερες ιδιότητες του σφαιρικού κεραυνού αλλά δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί παρατηρείται μόνο μέσα από τα αεροσκάφη. Η τελευταία εξήγηση το Σεπτέμβριο του 2003 Ο John Gilman του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες πρότεινε ότι μία από τις ιδιότητες του σφαιρικού κεραυνού - η συνοχή που συγκρατεί τη σφαίρα ενωμένη για δεκάδες δευτερόλεπτα - μπορεί να εξηγηθεί με τη βοήθεια των ατόμων Rydberg. Γενικά θεωρείται ότι ο σφαιρικός κεραυνός, από ορισμένους επιστήμονες, είναι μια σφαίρα από πλάσμα και θεωρούν ότι είναι παρόμοια με τους ιδιαίτερα φωτεινούς δίσκους πλάσματος που σχηματίζονται όταν πυροδοτούνται τα εκρηκτικά. Είναι λοιπόν ένα είδος πλάσματος, ένα υπερβολικά ζεστό αέριο που συνδέεται με μια αστείρευτη πηγή πλάσματος πάνω στη Γη, τις καταιγίδες με κεραυνούς. Το πλάσμα παράγεται κατά τη διάρκεια που πέφτουν κεραυνοί γιατί τότε συσσωρεύεται ρεύμα αρκετών χιλιάδων Ampere και αναπτύσσονται θερμοκρασίες της τάξης των 30.000ο C. Ο Gilman προτείνει ότι η σφαίρα του πλάσματος έχει μια πολύ χαμηλή πυκνότητα - συγκρίσιμη με την πυκνότητα του αέρα - και φτιάχνεται από άτομα Rydberg. Αυτά είναι άτομα των οποίων το ηλεκτρόνιο σθένους έχει διεγερθεί σε μια τροχιά μεγαλύτερου κβαντικού αριθμού. Υπολογίζεται ότι η ακτίνα ενός τέτοιου τροχιακού θα μπορούσε να είναι μερικ
Σχετικές ερωτήσεις
Ένα από τα πιο παράξενα και μυστηριώδη φαινόμενα που συναντάμε κατά τη διάρκεια των καταιγίδων, είναι οι σφαιρικοί κεραυνοί. Μοιάζουν με ...
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟ ΤΕΣΤ ΥΨΗΛΗΣ ΤΑΣΗΣ εξομοιώνει τον κεραυνό επιτρέποντας στους μηχανικούς να βεβαιώσουν την ασφάλεια του αεροσκάφους. Εκτιμά...
Στη μετεωρολογία βαρομετρική τάση ονομάζεται η τιμή της μεταβολής της ατμοσφαιρικής πίεσης εντός τριών ωρών προ εκάστης καθορισμένης κύρι...
Μετά από μερικά δισεκατομμύρια χρόνια ανεξέλεγκτης επέκτασης, αρχίζει το σύμπαν να επιβραδύνεται; Μια νέα ανάλυση των γειτονικών υπερκαιν...
Για το ελαιολαδο ειναι περιπου 900γρ./λιτρο
Δώστε την απάντησή σας στην ερώτηση:
Παρακαλούμε γράψτε με Ελληνικούς χαρακτήρες
Διαθέσιμοι χαρακτήρες :
Οι μη εγγεγραμμένοι χρήστες πρέπει να εισάγουν κωδικό
Πενταψήφιος κωδικός:
Εικόνα Captcha: Παρακαλούμε αναγνωρίστε την εικόνα.
Εάν δεν μπορείτε να διακρίνετε τον πενταψήφιο κωδικό, κάντε κλικ εδώ για εμφάνιση νέου κωδικού
Οι δημοσιεύσεις σας θα πρέπει να συμφωνούν με τους όρους χρήσης

Απαντημένες ερωτήσεις στην κατηγορία Φυσική

Απάντηση:
Ένα από τα πιο παράξενα και μυστηριώδη φαινόμενα που συναντάμε κατά τη διάρκεια των καταιγίδων, είναι οι σφαιρικοί κεραυνοί. Μοιάζουν με κινούμενες φωτεινές σφαίρες, διαστάσεων περίπου 30 εκατοστών ή το μέγεθος ενός πορτοκαλιού και κινούνται για 30 δευτερόλεπτα. Ενώ είχαν παρατηρηθεί από πολύ παλιά (από το Μεσαίωνα) άρχισαν να μελετώνται επιστημονικά μόλις το 1930. Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος έκανε διάφορες προσπάθειες για να παρατηρήσει αυτό το μυστήριο φαινόμενο πάνω από 200 χρόνια πριν. Σε έν... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟ ΤΕΣΤ ΥΨΗΛΗΣ ΤΑΣΗΣ εξομοιώνει τον κεραυνό επιτρέποντας στους μηχανικούς να βεβαιώσουν την ασφάλεια του αεροσκάφους. Εκτιμάται ότι πολλά αεροπλάνα χτυπιούνται από κεραυνούς τουλάχιστον μια φορά το χρόνο. Στην πραγματικότητα το αεροπλάνο προκαλεί το ίδιο κεραυνούς όταν πετάει μέσα από μια ισχυρά φορτισμένη περιοχή ενός σύννεφου. Στις περιπτώσεις αυτές η λάμψη του κεραυνού γεννιέται στο σώμα του αεροπλάνου και απομακρύνεται από αυτό προς αντίθετες κατευθύνσεις. Αν και δεν υπάρ... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Στη μετεωρολογία βαρομετρική τάση ονομάζεται η τιμή της μεταβολής της ατμοσφαιρικής πίεσης εντός τριών ωρών προ εκάστης καθορισμένης κύριας(*) ώρας παρατήρησης. Η βαρομετρική τάση λαμβάνεται από το διάγραμμα του βαρογράφου. Η κατανομή των βαρομετρικών πιέσεων και οι βαρομετρικές τάσεις αποτελούν σπουδαιότατα στοιχεία στις μεταβολές του καιρού. (*)Οι επίσημες μετεωρολογικές παρατηρήσεις γίνονται σε καθορισμένους χρόνους του 24ώρου. * Σημείωση: Στα πλοία, ο υφιστάμενος βαρογράφος δ... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Μετά από μερικά δισεκατομμύρια χρόνια ανεξέλεγκτης επέκτασης, αρχίζει το σύμπαν να επιβραδύνεται; Μια νέα ανάλυση των γειτονικών υπερκαινοφανών προτείνει ότι το διάστημα μπορεί να μην επεκτείνεται τόσο γρήγορα όσο κάποτε, μια προκλητική υποψία ότι η πηγή της σκοτεινής ενέργειας μπορεί να είναι πιο εξωτική από ό,τι νομίζαμε. Πάνω από μια δεκαετία τώρα, οι αστροφυσικοί έχουν βρει ότι μια άγνωστη αντιβαρυτική δύναμη φαίνεται να σπρώχνει το σύμπαν μακριά με ένα διαρκώς αυξανόμενο ρυθμό. Τι ακρ... Διαβάστε περισσότερα...
Ποιά είναι η αντιστοιχία του λίτρου σε κιλά λάδι?
Απάντηση:
Για το ελαιολαδο ειναι περιπου 900γρ./λιτρο Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Το χημικό στοιχείο χλώριο είναι ένα αμέταλλο στοιχείο. Ανήκει στη 17η ομάδα (VIIΑ) του Περιοδικού Συστήματος, τα Αλογόνα. Έχει ατομικό αριθμό 17 και ατομικό βάρος 35,453 , θερμοκρασία τήξης -100,98 C° και θερμοκρασία βρασμού -34,6 C°. Το σύμβολό του είναι Cl. Είναι ένα στοιχείο που δεν απαντάται ελεύθερο στη φύση, αλλά κυρίως ως ιόν σε διάφορα άλατα και κυρίως στο μαγειρικό αλάτι. Χρησιμοποιείται ως απολυμαντικό νερού.Το χλώριο είναι ένα ανοιχτο πράσινο αέριο με χαρακτηριστική οσμή που είναι ... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Το θαλασσινό νερο ειναι αλμυρο απλα γιατι περιεχει αλατι και ενα μεγαλο ποσοστο απο το αλατι που τρώμε ειναι απο εκει ( αλυκές) Βεβαια υπαρχει και το ορυκτο αλλα και αυτο εχει γινει απο την αποστραγγιση θαλασσας. Στη νεκρα θαλασσα το ποσοστο του αλατιου ( οχι αλατος γιατι ενα αλας μπορει να προερχεται απο μια χημικη ενωση ...) ειναι παρα πολυ μεγαλο τοσο ωστε και να θελεις να βουλιαξεις δεν μπορεις. Η γευση ομως της θαλασσασ δεν ειναι μονο αλμυρη αλλα συγχρονως και πικρη γιατι περιεχει κα... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Ναι, υπάρχουν. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
θεικο οξυ ειδικου βαρους 1,028 ( για την Ελλαδα.) Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Η ένταση από την άλλη είναι ένα μέτρο της αναταραχής και των ζημιών που προκαλούνται από το σεισμό, και αυτή η τιμή φυσικά αλλάζει από θέση σε θέση. Εξαρτάται όχι μόνο από το μέγεθος του σεισμού αλλά επίσης από την απόσταση από το επίκεντρο του σεισμού αλλά και τη γεωλογική μορφή του τόπου. Οι κλίμακες έντασης, όπως είναι η τροποποιημένη κλίμακα Mercalli και η κλίμακα Rossi-Forel, μετρούν το ποσό της σεισμικής αναταραχής σε μια ιδιαίτερη θέση. Έτσι η ένταση ενός σεισμού θα μεταβάλλεται α... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Γενικά στη φυσική, ο όρος κβάντο ή κβάντουμ αναφέρεται σε μια αδιάστατη μονάδα ποσότητας, ένα "ποσό από κάτι". Για παράδειγμα ένα κβάντο φωτός είναι μία μονάδα φωτός (ή αλλιώς φωτόνιο). Η λέξη "κβάντο" προέρχεται από το λατινικό "quantus", που σημαίνει "πόσο". Έτσι ο όρος αυτός απαντάται με τρεις έννοιες: 1. ως μία ποσότητα (γενικά), 2. ως μια μονάδα φωτός, και 3. ως ελάχιστη ποσότητα στην οποία εκκρίνεται ένας νευροδιαβιβαστής, ειδικότ... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Στην κβαντικη φυσικη υπαρχουν θεωρηματα που υποστηριζουν οτι τα ηλεκτρονια μπορουν να πανε απο ενα σημειο Α στο Β χωρις να περασουν απο τα ενδιαμεσα σημεια,δηλαδη τα ηλεκτρονια μπορουν να τηλεμεταφερθουν. Τωρα αν ολα τα ηλεκτρονια ενος οργανισμου τηλεμεταφερθουν την ιδια στιγμη τοτε αναγκαστικα τηλεμεταφερεται και ο ιδιος ο οργανισμος. Οπως καταλαβαινεις τυχαια τηλεμεταφορα ειναι πρακτικα αδυνατη. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Πυρηνική ενέργεια ή Ατομική ενέργεια ονομάζεται η ενέργεια που απελευθερώνεται όταν μετασχηματίζονται ατομικοί πυρήνες. Είναι δηλαδή η δυναμική ενέργεια που είναι εγκλεισμένη στους πυρήνες των ατόμων λόγω της αλληλεπίδρασης των σωματιδίων που τα συνιστούν. Η πυρηνική ενέργεια απελευθερώνεται κατά τη σχάση ή σύντηξη των πυρήνων και εφόσον οι πυρηνικές αντιδράσεις είναι ελεγχόμενες (όπως συμβαίνει στην καρδιά ενός πυρηνικού αντιδραστήρα) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει ενεργειακές ανάγκες. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Ειναι τριβη που εμφανιζεται μεταξυ του σωματος και του επιπέδου τη στιγμη που το σωμα ξεκιναει την κινηση. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
ο Μάικλ Φαραντέι Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
φυσικά και οχι... αν ήταν ετσι η ΔΕΗ θα ειχε κλείσει εδω και πάρα πολλα χρονια. αυτο μπορει να γινει μονο στο διάστημα που η βαρύτητα ειναι μηδενική. οσο υπάρχει βαρύτητα, υπαρχει και τριβή. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Γιατί βρισκόμαστε πρακτικά επάνω στη συμβολή των ηπειρωτικών πλακών της Ευρώπης και της Αφρικής (δεν είμαι σίγουρος αν παίζει και της Ασίας). Η σχετική τους μετατόπιση (σύγκλιση) συγκεντρώνει στα σημεία επαφής δυναμική ενέργεια από τη συμπίεση, που κατά διαστήματα μετατρέπεται σε κινητική κατά τη θραύση τμημάτων του φλοιού, με αποτέλεσμα τους σεισμούς. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Κατά τη Σωματιδιακή Φυσική στοιχειώδες σωματίδιο χαρακτηρίζεται το μικρότερο δομικό σωματίδιο της ύλης που έχει ανακαλυφθεί και που δεν διαιρείται περαιτέρω, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα σε ακόμη μικρότερα. Συνεπώς ένα στοιχειώδες σωματίδιο είναι ένα σωματίδιο που δεν έχει εσωτερική δομή, δεν αποτελείται δηλαδή από άλλα σωματίδια. Τα στοιχειώδη σωματίδια αποτελούν τα δομικά υλικά όλων των άλλων σωμάτιων (υποατομικών). Τα στοιχειώδη σωματίδια, για τη πληρέστερη μελέτη τους, κατατάχθη... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Το νετρίνο είναι ένα αφόρτιστο και πολύ ελαφρύ σωματίδιο, του οποίου η ύπαρξη προτάθηκε από τον αυστριακό φυσικό Βόλφγκανγκ Πάουλι, ώστε να ισχύει η αρχή διατήρησης της ορμής και της ενέργειας στην ραδιενεργή εκπομπή ηλεκτρονίων από τον ατομικό πυρήνα, τη λεγόμενη β διάσπαση. Τα νετρίνα παρατηρήθηκαν δεκαετίες μετά την πρόταση του Πάουλι. Πρόκειται για σωματίδια που αλληλεπιδρούν ασθενώς με την ύλη, συνεπώς είναι πολύ δύσκολο να παρατηρηθούν. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται ειδικές πειρα... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Ένα από τα πιο παράξενα και μυστηριώδη φαινόμενα που συναντάμε κατά τη διάρκεια των καταιγίδων, είναι οι σφαιρικοί κεραυνοί. Μοιάζουν με κινούμενες φωτεινές σφαίρες, διαστάσεων περίπου 30 εκατοστών ή το μέγεθος ενός πορτοκαλιού και κινούνται για 30 δευτερόλεπτα. Ενώ είχαν παρατηρηθεί από πολύ παλιά (από το Μεσαίωνα) άρχισαν να μελετώνται επιστημονικά μόλις το 1930. Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος έκανε διάφορες προσπάθειες για να παρατηρήσει αυτό το μυστήριο φαινόμενο πάνω από 200 χρόνια πριν. Σε έν... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
υπάρχουν οι φυσικοί μαγνήτες που και όταν τους κόψεις στη μέση γίνεται ο καθένας νέος μαγνήτης (μέταλο μαγνητήτης αν θυμάμαι καλά) και οι τεχνητοί μαγνήτες που γίνονται από μαλακό σίδηρο όταν προσανατολιστούν τα μόριά του με την επίδραση ισχυρού μαγνήτη. Η μαγνήτηση στην περίπτωση αυτή δεν είναι μόνιμη αλλά παροδική. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Ηλεκτρόλυση ονοµάζεται το φαινόµενο κατά το οποίο δύο διαφορετικά µέταλλα έρχονται σε επαφή µε το ίδιο υγρό (ηλεκτρολύτης), µε αποτέλεσµα να µετακινείται µάζα από το ηλεκτροθετικότερο µέταλλο (άνοδος) προς το λιγότερο ηλεκτροθετικό (κάθοδος). Μία τυπική εφαρµογή της ηλεκτρόλυσης είναι οι µπαταρίες. Διαβάστε περισσότερα...
Έχω ακούσει ότι το αποσταγμένο νερό έχει διαφορετικές ιδιότητες από το κανονικό. Το αποσταγμένο καθαρό νερό είναι αγωγός του ρεύματος;
Απάντηση:
Οχι μεσα απο το απεσταγμενο νερο δεν διερχεται το ρευμα. Το νερο γινεται αγωγημο μονο αν προστεθουν αλατα οξεα και οτι αλλο που βοηθα να περναει το ρευμα.Προσεξε ομως το απεσταγμενο μονο οχι το απιονισμενο ειναι διαφοερετικο νερο αυτο.Γιαυτο λοιπον α ναθρωπος δεν μπορει να ζησει πινοντας απεσταγμενο νερο ...δεν λειτουργει σαν ηλεκτρολυτης πλεον. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Γαιάνθρακας ή γαιάνθραξ (στη καθαρεύουσα) χαρακτηρίζεται κυρίως ο άνθρακας που εξορύσσεται από τη Γη, ο ορυκτός άνθρακας, σε αντιδιαστολή των άλλων ανθράκων όπως του ξυλάνθρακα, οπτάνθρακα (κωκ) αιθάλης κ.ά. που λαμβάνονται κατόπιν ειδικής κατεργασίας των ξύλων, πετρελαίων, γαιανθράκων ή άλλων ανθρακούχων υλών. Οι ορυκτοί άνθρακες εξορύσσονται στα ανθρακωρυχεία. Γενικά, τους ορυκτούς άνθρακες τους διακρίνουμε σε εκείνους που δεν χρησιμοποιούνται ως καύσιμη ύλη (π.χ. γραφίτης, διαμάντι) ... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Χωρίς τις τεκτονικές πλάκες ο πλανήτης μας θα ήταν ένας πολύ διαφορετικός τόπος. Η σταθερή ανακύκλωση του φλοιού της Γης μας παρέχει ένα σταθερό κλίμα, ορυκτά και κοιτάσματα πετρελαίου καθώς και ωκεανούς με μια ισορροπία χημικών ουσιών που στηρίζουν την ζωή. Ακόμα δίνει στην εξέλιξη μια ώθηση κάθε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. Η Γη, εξ όσων γνωρίζουμε, είναι ο μοναδικός πλανήτης που διαθέτει την τεκτονική των λιθοσφαιρικών πλακών. Πώς όμως έγινε αυτό; Οι προσομοιώσεις δείχνουν ό... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Οχι.Η υλη ουτε δημιουργειται ουτε εξαφανιζεται. Διαβάστε περισσότερα...
Ο ατμοσφαιρικός ηλεκτρισμός είναι ο κλάδος της Φυσικής της ατμόσφαιρας που ασχολείται με τη μελέτη των ηλεκτρικών φαινομένων, τα οποία λαμβάνουν χώρα στην ατμόσφαιρα Η ατμόσφαιρα είτε ο ουρανός είναι αίθριος είτε με κακοκαιρία και με νέφη είναι πάντοτε ηλεκτρισμένη. Ο ατμοσφαιρικός ηλεκτρισμός ανακαλύφθηκε το 1752 από τον Φραγκλίνο (B. Franklin), όταν απέδειξε ότι η αστραπή είναι ένας ηλεκτρικός σπινθήρας. Ενώ η ατμόσφαιρα είναι μονωτής (διηλεκτρικό) σε κανονικές συνθήκες, κάτω όμως από ειδικές συνθήκες (η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου μεταξύ ενός σύννεφου και της Γης να γίνει πολύ μεγάλη πχ 5 εκατομμύρια V/m) γίνεται αγώγιμη (για πολύ μικρό χρόνο της τάξεως των μsec). Αποτέλεσμα είναι τα ηλεκτρόνια στη βάση του νέφους να διαπερνούν την ατμόσφαιρα και να φτάνουν στη Γη. Έτσι δημιουργείται μια ηλεκτρική εκκένωση που συνοδεύεται και από άλλα φαινόμενα. Από την ιστορία Ο κεραυνός από τη μυθολογία, εθεωρείτο ότι είχε υπερφυσική προέλευση. Ήταν το μεγάλο όπλο του Δία. Για τους Βίκινγκς, η αστραπή δημιουργείται από τον θεό Thor καθώς το σφυρί του χτυπούσε ένα αμόνι, ενώ οδηγούσε το άρμα του στα σύννεφα. Στην ανατολή, τα πρώτα αγάλματα του Βούδα τον εμφανίζουν να φέρει έναν κεραυνό με βέλη σε κάθε άκρη. Οι ινδικές φυλές στη Βόρεια Αμερική θεωρούσαν ότι η αστραπή οφειλόταν στα φτερά ενός μυστικού πουλιού που αναβόσβηναν και όταν πέταγε χτυπούσαν τα φτερά κάνοντας τον ήχο της βροντής. Ο Αμερικανός Benjamin Franklin (1706-1790) εκτέλεσε την πρώτη συστηματική, επιστημονική μελέτη της αστραπής κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα. Πριν από εκείνη την εποχή, η επιστήμη του ηλεκτρισμού είχε φτάσει στο σημείο που μπορούσαν τα θετικά και τα αρνητικά φορτία να διαχωριστούν. Οι ηλεκτρικές μηχανές θα μπορούσαν, με την τριβή δύο διαφορετικών υλικών, να αποθηκεύσουν φορτία σε πρωτόγονους πυκνωτές, όπως οι φιάλες του Leyden, από τις οποίες μπορούσαν να παραχθούν και να παρατηρηθούν σπινθήρες. Ενώ κι άλλοι είχε σημειώσει προηγουμένως την ομοιότητα μεταξύ των εργαστηριακών σπινθήρων και της αστραπής, ο Φραγκλίνος ήταν ο πρώτος, το 1749, που σχεδίασε ένα πείραμα που απέδειξε αποφασιστικά την ηλεκτρική φύση της αστραπής. Στο πείραμά του θεωρούσε ότι τα σύννεφα είναι φορτισμένα, άρα και η αστραπή πρέπει επίσης να οφείλεται σε ηλεκτρικό φαινόμενο. Στο πείραμα αυτό, θα έπρεπε ο πειραματιστή Φραγκλίνος να κρατάει μια σιδερένια ράβδο με το ένα χέρι για να δημιουργήσει μια ηλεκτρική αποφόρτιση μεταξύ του άλλου χεριού και του εδάφους. Εάν τα σύννεφα ήταν ηλεκτρισμένα τότε θα έπρεπε να ξεσπάσουν σπινθήρες μεταξύ της ράβδου και ενός σύρματος μέσα στη Γη, που σε αυτήν την περίπτωση, συγκρατιόνταν από ένα μονωμένο κερί. Το πείραμά του όμως εκτελέσθηκε επιτυχώς από έναν άλλο, τον Γάλλο Thomas Francois D' Alibard τον Μάιο του 1752 όταν παρατηρήθηκαν σπινθήρες να ξεπηδούν από τη σιδερένια ράβδο κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας. Ο G. W. Richmann, ένας Σουηδός φυσικός που εργαζόταν στη Ρωσία, κατά τη διάρκεια του Ιουλίου του 1753, απέδειξε ότι τα καταιγιδοφόρα νέφη περιέχουν ηλεκτρικό φορτίο, και δυστυχώς σκοτώθηκε όταν τον χτύπησε ένας κεραυνός. Πριν ο Φραγκλίνος ολοκληρώσει το αρχικό πείραμά του, σκέφτηκε έναν καλύτερο τρόπο να αποδειχθεί η υπόθεσή του μέσω της χρήσης ενός αετού. Ο αετός πήρε τη θέση της σιδερένιας ράβδου, δεδομένου ότι μπορούσε να βρεθεί πολύ ψηλά και μπορούσε να πετάει οπουδήποτε. Ο αετός ήταν κατασκευασμένος από μεταξωτό ύφασμα και στο σπάγκο του αετού έδεσε ένα μεταλλικό κλειδί. Κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας στην Πενσυλβάνια, το 1752, ο διασημότερος χαρταετός της ιστορίας πέταξε και προσέλκυσε αντίθετο προς αυτό φορτίο δημιουργώντας έτσι ένα μονοπάτι για τα φορτία από τον αέρα προς τη Γη. Επίσης ο Φραγκλίνος βρήκε ότι ενώ τα σύννεφα ήταν πολύ ψηλά, το χαμηλότερο μέρος τους ήταν αρνητικά φορτισμένο. Την ίδια χρονιά ο L. Lemonnier, επαναλαμβάνοντας το πείραμα του Φραγκλίνου, διαπίστωσε ότι ακόμη και σε μια ανέφελη και καθαρή ημέρα ο αέρας είναι ηλεκτρικά φορτισμένος. Αργότερα, το 19ο αιώνα, έγινε σημαντική πρόοδος στην κατανόηση των ιδιοτήτων της αστραπής όταν εφευρέθηκαν η φωτογραφία και τα φασματοσκοπικά εργαλεία. Οι μετρήσεις στα ρεύματα που μετέφερε η αστραπή έγιναν στη Γερμανία από τον Pockels (1897-1900), που ανέλυσε το μαγνητικό πεδίο που προκλήθηκε από τα ρεύματα της αστραπής για να υπολογίσει τις τιμές των ρευμάτων. Η κλασική εικόνα του ατμοσφαιρικού ηλεκτρισμού Η κλασική θεωρία του ατμοσφαιρικού ηλεκτρισμού διατυπώθηκε το 1920 από τον Charles Wilson (που πήρε Νόμπελ Φυσικής το 1927 για την ανακάλυψη του θαλάμου Wilson). Ο Wilson κάνοντας μακρινές παρατηρήσεις και μετρήσεις των ηλεκτρικών πεδίων των καταιγίδων συμπέρανε πρώτος για τη δομή των φορτίων μέσα στα καταιγιδοφόρα νέφη καθώς και το φορτίο που ελευθερώθηκε σε μια αστραπή. Σύμφωνα με τη θεωρία του η Γη και η ηλεκτρόσφαιρα θεωρούνται δύο οπλισμοί ενός σφαιρικού πυκνωτή, οι οποίοι χωρίζονται από την ατμόσφαιρα. Τα χαρακτηριστικά του σφαιρικού αυτού πυκνωτή είναι: Η Γη θεωρείται ότι είναι αρνητικά φορτισμένη ως προς την ηλεκτρόσφαιρα που είναι θετικά φορτισμένη και συντηρείται θετικά από ένα ανοδικό ρεύμα που δημιουργείται από τις καταιγίδες. Η ηλεκτρόσφαιρα, η οποία βρίσκεται στο κάτω μέρος της Ιονόσφαιρας, σε ύψος 50-65 km, είναι μια ισοδυναμική επιφάνεια και σχηματίζει κλωβό Faraday. Το ρεύμα τροφοδοσίας ισούται με το άθροισμα όλων των ηλεκτρικών ρευμάτων αέρα - Γης, τα οποία υπάρχουν σε όλες τις περιοχές της Γης που έχουν καλό καιρό. Ο ετήσιος μέσος όρος του συνολικού ρεύματος αέρα - Γης, για καλό καιρό, είναι περίπου σταθερός και έχει τιμή 1.800 Α. Μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού οπλισμού του σφαιρικού πυκνωτή, λόγω της αγωγιμότητας του αέρα, υπάρχει μια αντίσταση διαρροής R. Η ολική αντίσταση Rολ πάνω από εκτάσεις καλού καιρού είναι περίπου 200 Ω. Η Rολ είναι ισοδύναμη προς το R/S, όπου S είναι το εμβαδόν της επιφάνειας της Γης. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, μεταξύ των οπλισμών του σφαιρικού πυκνωτή ρέει κατακόρυφα ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο ελέγχεται και συντηρείται από την παγκόσμια δραστηριότητα των καταιγίδων. Στη δεκαετία του '30, η έρευνα των φαινομένων της αστραπής παρακινήθηκε κατά κύριο λόγο από την ανάγκη να μειωθούν τα καταστρεπτικά αποτελέσματα της αστραπής στα ηλεκτρικά συστήματα και από την επιθυμία να γίνει κατανοητή μια σημαντική μετεωρολογική διαδικασία. Ο ρυθμός εκείνης της έρευνας ήταν αρκετά σταθερός μέχρι τη δεκαετία του '60, όταν τότε το ενδιαφέρον των επιστημόνων ανανεώθηκε λόγω της γενικά απροσδόκητης ευπάθειας των transistors από τις μεταβολές της τάσης και των ρευμάτων, από την πτώση των κεραυνών.Κάθε καταιγίδα, που έχει αναπτυχθεί αρκετά, δρα ως γεννήτρια παραγωγής ηλεκτρισμού. Το ρεύμα που δημιουργείται από τις καταιγίδες ρέει κατακόρυφα προς τα πάνω μέσα στην ανώτερη ατμόσφαιρα, ονομάζεται ρεύμα τροφοδοσίας και είναι εκείνο το οποίο διατηρεί την ηλεκτρόσφαιρα σε ένα θετικό δυναμικό (σε σχέση με αυτό της Γης) περίπου 300 kV. Κοντά στην ηλεκτρόσφαιρα, όπου η αγωγιμότητα είναι πολύ μεγάλη, η κατακόρυφη συνιστώσα εξαφανίζεται και το ρεύμα διασκορπίζεται πλάγια. Κατόπιν επιστρέφει στη Γη υπό μορφή ρεύματος αγωγιμότητας αέρα - Γης, το οποίο είναι σχεδόν ομοιόμορφα κατανεμημένο πάνω από τη Γη, όταν ο καιρός είναι καλός. Για τη συντήρηση του ρεύματος αέρα - Γης σε αίθριο καιρό απαιτείται συνεχώς η ύπαρξη μέχρι και 2.300 καταιγίδων ανά τη Γη.
Απάντηση:
Οι βασικές παράμετροι του ατμοσφαιρικού ηλεκτρισμού Τα βασικά στοιχεία που καθορίζουν τη σύγχρονη εικόνα του ατμοσφαιρικού ηλεκτρισμού είναι τα ιόντα, η ηλεκτρική αγωγιμότητα και το ηλεκτρικό πεδίο της ατμόσφαιρας, καθώς και το κατακόρυφο ηλεκτρικό ρεύμα αέρα - Γης. Τα ιόντα της ατμόσφαιρας παράγονται από την κοσμική ακτινοβολία, τη μικρού μήκους κύματος υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία και την ακτινοβολία των ραδιενεργών στοιχείων στο έδαφος ή στα χαμηλά στρώματα του αέρα-διακρίνονται σε μι... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
να πας στο διαολο Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
αντιύλη είναι η μορφή της ύλης που αποτελείται από τα αντισωματίδια των σωματιδίων που συγκροτούν τη συνήθη ύλη. Για παράδειγμα, ένα άτομο αντι-υδρογόνου αποτελείται από ένα αρνητικά φορτισμένο αντιπρωτόνιο, γύρω από το οποίο περιστρέφεται ένα θετικά φορτισμένο ποζιτρόνιο. Αν ένα σωματίδιο και ένα αντισωματίδιο έρθουν σε επαφή, και τα δύο καταστρέφονται και παράγεται ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Με την αντιύλη, θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε το σύνολο της ισοδύναμης ενέργειας της ύλης, ... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Ρώτησε τους 144 online χρήστες!
* Γράψε με λίγες λέξεις, τον τίτλο της ερώτησής σου και πάτα το κουμπί δημιουργίας νέας ερώτησης.
Προαιρετικά, μπορείς να γράψεις περισσότερες λεπτομέρειες για την ερώτησή σου στο παρακάτω πεδίο.
Βρείτε όλες τις απαντήσεις για: