Σχετικές ερωτήσεις
Απάντηση: Να σου πω την αληθεια, εγω δεν το ειδα χθες το φεγγαρι.
Απάντηση: ειναι 149.960.000 χιλιομετρα αν θυμαμαι καλα αλλα καλλιτερα να δεχθουμε το 150.000.000 χιλιομετρα (που νομιζω αποκαλειται και αστρονομικ...
Απάντηση: ΥΠΟΘΕΤΩ 11 ΗΜΕΡΩΝ
Απάντηση: 500 εκατομμυρια χιλιομετρα...
Απάντηση: Η μέση απόσταση Γης - Σελήνης είναι 384.403 χιλιόμετρα (παρατηρείται οτι αυτή η απόσταση αυξάνεται κατά περίπου 0.2 εκατοστά το μήνα και ...
Απάντηση: Η πρώτη μέτρηση της απόστασης αυτής έγινε από τον Ερατοσθένη περίπου το 200 π.Χ. Μελετώντας τις εκλείψεις της Σελήνης εκτίμησε την απόστα...
Απάντηση: O αμερικανός αστροναύτης Νιλ Άρμστρονγκ είναι ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του στο φεγγάρι, στις 21 Ιουλίου 1969
Απάντηση: Αν οι τρέχουσες θεωρίες της φυσικής είναι σωστές, ο αισθητός κόσμος των ατόμων και των σωματιδίων είναι μόνο αφρός που επιπλέει σε μια θά...
Απάντηση: καλα λεει.εσυ?
Απάντηση: οχι.και αυτο γιατι ο τσακ νορις ειναι ειναι γαυρος
 

αποσταση γης με φεγγαρι

τι αποσταση εχει η γη απο το φεγγαρι
380.000 χιλ
Σχετικές ερωτήσεις
Ναί ότι το φεγγάρι κινείται και μάλιστα πολύ γρήγορα! Εάν δεν το γνωρίζετε, έχει υπολογιστεί ότι η Σελήνη βρίσκεται 384.404 χιλιόμετρα απ...
Γιατί μερικές φορές η Σελήνη δεν δύει στον ορίζοντα και ως ένα σχετικά λαμπρό σώμα μιας και βρίσκεται κοντινότερα στην Γη, αντανακλά το φ...
Να μην είναι 400.000 χιλιόμετρα μακριά;Εδώ δίπλα είναι αν το καλοσκεφτείς.
Οι παρατηρησεις με ισχυρα τηλεσκοπια παρουσιαζουν την επιφανεια της σεληνης ως εδαφος πολυ ξερο και ρυτιδωμενο.Η μορφολογια του εδαφους...
Μέση απόσταση από τη Γη 149,6×109 m (92,95×109 mi)
Δώστε την απάντησή σας στην ερώτηση:
Παρακαλούμε γράψτε με Ελληνικούς χαρακτήρες
Διαθέσιμοι χαρακτήρες :
Οι μη εγγεγραμμένοι χρήστες πρέπει να εισάγουν κωδικό
Πενταψήφιος κωδικός:
Εικόνα Captcha: Παρακαλούμε αναγνωρίστε την εικόνα.
Εάν δεν μπορείτε να διακρίνετε τον πενταψήφιο κωδικό, κάντε κλικ εδώ για εμφάνιση νέου κωδικού
Οι δημοσιεύσεις σας θα πρέπει να συμφωνούν με τους όρους χρήσης

Απαντημένες ερωτήσεις στην κατηγορία Αστρονομία

Απάντηση:
Ναί ότι το φεγγάρι κινείται και μάλιστα πολύ γρήγορα! Εάν δεν το γνωρίζετε, έχει υπολογιστεί ότι η Σελήνη βρίσκεται 384.404 χιλιόμετρα απόσταση από τη γη και κινείται με ταχύτητα 2,4 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Αυτά είναι τα πρώτα πράγματα που πρέπει να κατανοήσουμε και να βάλουμε μέσα στο μυαλό μας, εάν έχουμε αποφασίσει να φωτογραφήσουμε τη Σελήνη. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Γιατί μερικές φορές η Σελήνη δεν δύει στον ορίζοντα και ως ένα σχετικά λαμπρό σώμα μιας και βρίσκεται κοντινότερα στην Γη, αντανακλά το φως του Ήλιου και φαίνεται ακόμα και την ημέρα. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Να μην είναι 400.000 χιλιόμετρα μακριά;Εδώ δίπλα είναι αν το καλοσκεφτείς. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Οι παρατηρησεις με ισχυρα τηλεσκοπια παρουσιαζουν την επιφανεια της σεληνης ως εδαφος πολυ ξερο και ρυτιδωμενο.Η μορφολογια του εδαφους της παρουσιαζει εντονες αντιθεσεις .Ετσι παρατηρηθηκαν ορεινοι ογκοι και πεδιαδες .Υπαρχουν και συστηματα κυκλικων πεδινων τμηματων που τα ονομασαν κρατηρες χωρρις ομως να υπαρχει καμμια σχεση με τους κρατηρες των ηφαιστιων που υπαρχουν στην επιφανεια της γης.Η επιφανεια διακοπτεται πολλες φορες απο σκουροχρωμους και λιγο ανωμαλους σχηματισμους που δινουν α... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Μέση απόσταση από τη Γη 149,6×109 m (92,95×109 mi) Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Να σου πω την αληθεια, εγω δεν το ειδα χθες το φεγγαρι. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
ειναι 149.960.000 χιλιομετρα αν θυμαμαι καλα αλλα καλλιτερα να δεχθουμε το 150.000.000 χιλιομετρα (που νομιζω αποκαλειται και αστρονομικη μοναδα) Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
ΥΠΟΘΕΤΩ 11 ΗΜΕΡΩΝ Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
500 εκατομμυρια χιλιομετρα... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Η μέση απόσταση Γης - Σελήνης είναι 384.403 χιλιόμετρα (παρατηρείται οτι αυτή η απόσταση αυξάνεται κατά περίπου 0.2 εκατοστά το μήνα και αυτό συμβαίνει λόγω των παλιρροϊκών δυνάμεων). Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Η πρώτη μέτρηση της απόστασης αυτής έγινε από τον Ερατοσθένη περίπου το 200 π.Χ. Μελετώντας τις εκλείψεις της Σελήνης εκτίμησε την απόσταση από τον Ήλιο στα 804 εκατομμύρια στάδια, δηλαδή περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα, τιμή πολύ κοντά στην πραγματική. Η πρώτη εκτίμηση της τιμής της στους νεότερους χρόνους έγινε από τον Ζαν Ρισέ και τον Τζιοβάνι-Ντομένικο Κασίνι το 1672, με βάση τη μελέτη της παράλλαξης του Άρη από δυο διαφορετικές τοποθεσίες πάνω στη Γη. Το δικό τους αποτέλεσμα ήταν γύρω... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
O αμερικανός αστροναύτης Νιλ Άρμστρονγκ είναι ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του στο φεγγάρι, στις 21 Ιουλίου 1969 Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Αν οι τρέχουσες θεωρίες της φυσικής είναι σωστές, ο αισθητός κόσμος των ατόμων και των σωματιδίων είναι μόνο αφρός που επιπλέει σε μια θάλασσα αμυδρώς αντιληπτής ουσίας, που λέγεται γι αυτό τον λόγο, σκοτεινή ύλη και σκοτεινή ενέργεια. Και ενώ η σκοτεινή ύλη γίνεται αντιληπτή μέσω της έλξης της βαρύτητας στην πιο γνωστό σε μας κανονική ύλη, η σκοτεινή ενέργεια γίνεται αντιληπτή από την αντίθετη επίδραση - ωθεί σε απομάκρυνση τη συνηθισμένή ύλη. Μέχρι σήμερα, οι φυσικοί και των υποατομικών ... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
καλα λεει.εσυ? Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
οχι.και αυτο γιατι ο τσακ νορις ειναι ειναι γαυρος Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
οι επιστημονες ειπανε οτι πχ για να θεωρειται ενα ουρανιο σωμα πλανητης πρεπει να εχει ενα ελαχιστο μεγεθος.ο πλουτωνας ειναι πολυ μικρος και εχασε τον τιτλο του πλανητη.πλεον ειναι νανοπλανητης Διαβάστε περισσότερα...
Σύμφωνα με τη Γενική θεωρία της Σχετικότητος τα τρία προτυπα του Σύμπαντος είναι: Επίπεδο όταν Ω=1. κλειστό όταν Ω>1 και ανοικτό υπερβολικό όταν Ω<1. Θα ήθελα τον ακριβή μαθηματικό ορισμό αυτού του Ω
Απάντηση:
Ένα μέγεθος που χρησιμοποιούν οι κοσμολόγοι για την περιγραφή της εξέλιξης του σύμπαντος είναι η αδιάστατη παράμετρος πυκνότητας Ω, που ορίζεται από την εξίσωση: Ω=ρ/ρc Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Ο ήλιος μας είναι 4,57 δισεκατομμυρίων χρονών. Αυτή είναι και η ηλικία του ηλιακού μας συστήματος Διαβάστε περισσότερα...
τι σημαινει η έχει λεπτούς τρόπους??
Απάντηση:
Οταν λέμε πώς κάποιος εχει λεπτούς τρόπους,εννοούμε τόν ανθρωπο,που προσέχει πώς μιλάει,πώς εκφράζεται,κυρίως είναι ευγενικός καί προσέχει, γενικότεραμέ τήν συμπεριφορά του νά μήν προσβάλλει τούς ανθρώπους μέ τούς οποίους συνδιαλέγεται. Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
ερμης αφροδιτη γη αρης διας κρονος ουρανος ποσειδωνας Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Οι κομήτες που είναι δευτερεύοντα μικρά αντικείμενα του ηλιακού συστήματος, πιστεύεται πως δημιουργούνται είτε στη ζώνη Kuiper είτε στα νέφη Oort, που και τα δύο βρίσκονται έξω από την τροχιά του Πλούτωνα. Πρόκειται για υλικό που είναι σχηματισμένο με το αρχέγονο ηλιακό σύστημα, ταυτόχρονα με αυτό, αλλά δεν συμπυκνώθηκε σε πλανήτες (Θεωρία του Ολλανδού αστρονόμου Oort). Οι κομήτες αποτελούνται ουσιαστικά από τα βραχώδη σωμάτια, πάγο, μεθάνιο, αμμωνία, και ίχνη άλλων στοιχείων. Η θερμοκρασία τους λόγω της τεράστιας απόστασης τους από τον ήλιο, φθάνει τους 0 βαθμούςCelsius και το πλήθος τους τεράστιο, πάνω από 100 δισεκατομμύρια. Ο πιο ονομαστός είναι ο κομήτης του Haley, που έχει παρατηρηθεί από το 240 π.Χ.. Τελευταία φορά πέρασε το 1986, ενώ το 1910 αναστάτωσε τους κατοίκους της Γης περνώντας πολύ κοντά της. Ο Fred Whipple πρώτος, το 1951, χρησιμοποίησε τον όρο "βρώμικη χιονομπάλα" για να δείξει από τι αποτελούνταν οι κομήτες. Ένας κομήτης έχει πολλά μέρη, ο πρώτος είναι ο πυρήνας, ή η βραχώδης-βρώμικη χιονομπάλα που σχηματίζει το αρχικό σώμα του κομήτη, το επόμενο μέρος είναι η κόμη, το οποίο είναι ένα νέφος αερίου που περιβάλλει τον πυρήνα, που δημιουργείται από την εξάχνωση των πιό πτητικών αερίων (διοξείδιο του άνθρακα κλπ) καθώς ο κομήτης θερμαίνεται καθώς πλησιάζει τον ήλιο. Το αέριο της κόμης αλληλεπιδρά με τους ηλιακούς ανέμους, δημιουργώντας πολλές φορές την ουρά από σκόνη (φωτεινότερη ουρά) και την ιονική ουρά (γαλαζωπή ουρά). Υπάρχουν δύο τύποι κομητών, οι κομήτες βραχείας περιόδου, οι οποίοι βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον τον ήλιο, σε ελλειπτικές τροχιές, που διέρχονται μιά φορά κάθε 200 έτη ή και λιγότερο. Οι κομήτες βραχείας περιόδου δημιουργήθηκαν πιθανώς ως αποτέλεσμα της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με τους μεγαλύτερους πλανήτες, γίγαντες αερίου, όπως ο Δίας και ο Κρόνος. Συλλαμβάνονται οι κομήτες, έτσι ώστε οι τροχιές τους να βρίσκονται σχεδόν αποκλειστικά μέσα στο ηλιακό σύστημα. Κάθε φορά που φθάνει ο κομήτης στο περιήλιον, χάνει ολοένα και περισσότερο τη πτητική μάζα του, έως ότου μείνει μόνο με το βραχώδες μέρος του κομήτη. Αυτό το υπόλοιπο θα ονομαστεί αστεροειδής. Περίπου το 50% των πλησιέστερων στη Γη αστεροειδών θεωρούνται συγχρόνως και κομήτες. Ο άλλος τύπος είναι ο κομήτης μακράς περιόδου, αυτοί οι κομήτες έχουν αφ'ενός τροχιές που υπερβαίνουν τα 200 έτη, και αφ' ετέρου εμφανίζονται να μην προέρχονται από οποιαδήποτε θέση στο διάστημα. Έχουν ιδιαίτερα παραβολικές τροχιές. Οι κομήτες όπως ο Halae- Bopp και ο Kohoutek είναι τέτοια παραδείγματα. Ο κομήτης Kohoutek είχε ένα τεράστιο ποσό ιδιαίτερα πτητικού υλικού, το οποίο δεν είναι ασυνήθιστο για έναν κομήτη που κάνει μια από τις πρώτες στενές επαφές του με τον ήλιο. Οι κομήτες δεν είναι πολύ προβλέψιμοι, ακόμη και οι ουρές των αερίων γύρω από τον πυρήνα, μπορεί να αλλάξουν την τροχιά του. Ο κομήτης Swift-Tuttle είχε προβλεφθεί να επιστρέψει το 1982, αλλά επανεμφανίστηκε σχεδόν 10 έτη αργότερα το 1992, γιατί η τροχιά του, είχε αλλάξει στην τελευταία σύγκρουσή του με τον ήλιο. Οι κομήτες μπορούν επίσης να χτυπήσουν στους πλανήτες, μάλιστα είδαμε έναν (τον κομήτη Showmaker-Levy 9) να το κάνει αυτό το 1994, όταν κομμάτια του έπεσαν πάνω στον Δία με ταχύτητες πάνω από 60km/s , δημιουργώντας ένα σπάνιο θέαμα. Υπάρχουν δε στοιχεία για τέτοιες πτώσεις και πάνω στη Γη και στο φεγγάρι στο παρελθόν. Ο μεγαλύτερος πετρώδης μετεωρίτης που έχει βρεθεί στη Γη μέχρι σήμερα είναι ο Jilin στην Κίνα, ο οποίος είχε βάρος 1,7 τόνο και έπεσε το 1976. Ο μετεωρίτης αυτός άνοιξε ένα «ανάχωμα» στο έδαφος βάθους έξι μέτρων. Η ακτίνα του κομητικού πυρήνα κυμαίνεται από 1 έως 10 χιλιόμετρα., ενώ η μάζα του είναι κατ' εκτίμηση της τάξης των 1.016 έως 1.021 gr και η επιφανειακή του θερμοκρασία υπολογίζεται θεωρητικώς σε 150 έως 250 K. Το υλικό το οποίο σχηματίζει τους κομήτες, όπως πιστεύουμε σήμερα, είναι μέρος του πρωταρχικού πλανητικού νεφελώματος, από το οποίο δημιουργήθηκε ολόκληρο το πλανητικό μας σύστημα. Η μεν κεφαλή τους περιέχει CN, C2, C3, OH, NH, NH2, CH, O, ενώ η ουρά τους ρίζες CO+, N2+, OH+, CO2+, CH+. Ο πυρήνας τους δε αποτελείται κυρίως από παγοκρυστάλλους νερού και αμμωνίας, που περιλαμβάνουν διάφορες προσμίξεις μετάλλων. Οι τελευταίες μελέτες των λαμπρών κομητών Halley, Hyakutake και Hale-Bopp, από τον IUE, το Hubble Space Telescope, το ROSAT και τον IRAS, έδειξαν ότι οι κομήτες περιέχουν παγοκρυστάλλους νερού (H2O), αμμωνίας (NH3) και διοξειδίου του άνθρακα (CO2)· μεθάνιο (CH4), μεθυλική αλκοόλη (CH3OH), αιθάνιο (C2H6), ακετυλένιο (C2H2), κυανοακετυλένιο (HC3N), υδροκυάνιο (HCN) κ.ά. Όλα αυτά αναμιγνύονται μεταξύ τους, καθώς και με μόρια σκόνης, και γι' αυτόν τον λόγο φαίνεται ότι είναι επιτυχής η ονομασία «βρώμικες χιονόμπαλες», που δόθηκε από τον διάσημο αστροφυσικό Fred Whipple στους κομήτες και από τότε αναφέρεται χαρακτηριστικά σε όλα τα άρθρα ή τα βιβλία που κάνουν λόγο γι' αυτούς. Φαντασμαγορικές ουρές των κομητών Όταν οι κομήτες πλησιάζουν τον Ήλιο, η ηλιακή ακτινοβολία θερμαίνει τον πυρήνα τους και ο πάγος εξαχνώνεται. Τότε σχηματίζεται η κόμη γύρω από τον πυρήνα και κατόπιν η ουρά του. Η ακτίνα της κόμης εκτείνεται σε ακτίνα 105-106 χλμ. και διαστέλλεται με ταχύτητα της τάξης των 0,5 χλμ. ανά δευτερόλεπτο. Οι φαντασμαγορικές ουρές των κομητών συνήθως έχουν κατεύθυνση αντίθετη από τον Ήλιο, μερικοί όμως παραβιάζουν τον γενικό κανόνα προσανατολίζοντας τις ουρές τους προς τον Ήλιο, που στην περίπτωση αυτή ονομάζονται «πώγωνες». Η θερμοκρασία των κομητών στο αφήλιο της τροχιάς τους είναι μόνο λίγοι βαθμοί πάνω από το απόλυτο μηδέν, ενώ στο περιήλιό τους μπορεί να προσεγγίσει τους 4.500° C. Κάθε χρόνο ανακαλύπτονται 5 έως 10 κομήτες, από τους οποίους περίπου οι τρεις είναι περιοδικοί, δηλαδή εμφανίζονται σε σχεδόν τακτά χρονικά διαστήματα. Σήμερα είναι γνωστοί περισσότεροι από 1.000 κομήτες, από τους οποίους οι 400 έχουν παρατηρηθεί πριν ανακαλυφθεί το τηλεσκόπιο. Mε την πάροδο του χρόνου, οι κομήτες εξατμίζονται ή διασπώνται σε πολλά κομμάτια, τροφοδοτώντας συνεχώς με τα υπολείμματά τους τα μετεωρικά σμήνη.Οι επικρατέστερες θεωρίες, οι οποίες προσπαθούν να εξηγήσουν τις φυσικές διαδικασίες που γέννησαν τους κομήτες, είναι δύο. Η πρώτη δέχεται ότι οι κομήτες δημιουργήθηκαν τα πρώτα 109 έτη της δημιουργίας του πλανητικού μας συστήματος σε μια περιοχή, που η πυκνότητα του πλανητικού πρωτονεφελώματος ήταν πολύ μικρή για να σχηματιστεί κάποιος σταθερός πρωτοπλανήτης. Σύμφωνα με τις απόψεις του διάσημου Ολλανδού αστρονόμου Jan Oort, οι κομήτες συγκροτούν μια ομάδα 2x1011 περίπου αντικειμένων, το λεγόμενο Νεφέλωμα του Oort, που η συνολική τους μάζα είναι μικρότερη του ενός εκατοστού της μάζας της Γης. Το νέφος αυτό των κομητών τοποθετείται σε μια απόσταση 5-15x104 α.μ., και κάθε ένας από αυτούς διαγράφει τροχιές γύρω από τον Ήλιο μας, με πολύ μεγάλη εκκεντρότητα. Σύμφωνα με μια δεύτερη θεωρητική άποψη, που υποστηρίχτηκε από τους Lyttleton, Bondi και Hoyle, οι κομήτες δεν δημιουργήθηκαν από το πρωτοπλανητικό υλικό, αλλά από συμπυκνώσεις ομογενούς μεσοαστρικής σκόνης, πυκνότητας 10-24 gr.cm-3. Aρχικά, σύμφωνα μ' αυτήν την άποψη, οι τροχιές των κομητών ήταν υπερβολικές με εστία τον Ήλιο μας. Αργότερα, όμως, κάτω από τις παρελκτικές δυνάμεις που ασκούσαν οι μεγάλοι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, μετατράπηκαν σε παραβολικές ή ελλειπτικές.
Απάντηση:
Gene Shoemaker Τη σημερινή μας γνώση μας γύρω από τη δημιουργία κρατήρων την οφείλουμε, κατά κύριο λόγο, στον Gene Shoemaker, τον άνθρωπο που ανακάλυψε μαζί με τον Levy τον κομήτη Shoemaker-Lavy. Με την ιδιότητα του γεωλόγου ο Shoemaker μελέτησε τον κρατήρα στην Αριζόνα, το 1958, και ανακάλυψε πολλά από τα χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνται ακόμη σήμερα για την αναγνώριση των κρατήρων που δημιουργήθηκαν από την πτώση μετεωριτών. Ο άνθρωπος που μας έμαθε να εξερευνούμε τους μετεωρίτες που... Διαβάστε περισσότερα...
Καμία ιδέα για να γίνει πιο ενδιαφέρουσα κατά την παρουσίαση μέσα στην τάξη? Πώς θα σας άρεσε εσάς να είναι και τι να εμπεριέχει?
Απάντηση:
Μηπως να κατεβαζες το βιντεο που εξηγει πως ο Ερατοσθενης μετρησε την ακτινα της γης physicsgg.me/.../ βιντεο πως... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
τα αστερια θες να πεις? Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Τα άστρα δημιουργούνται μέσα σε τεράστια νέφη αερίου και σκόνης που λέγονται νεφελώματα και που βρίσκονται στους γαλαξίες. Το υλικό των νεφελωμάτων αποτελείται κατά κύριο λόγο από υδρογόνο, ήλιο και σκόνη (συνθετότερα μόρια). Οι διαστάσεις τους είναι πάρα πολύ μεγαλύτερες από το ηλιακό μας σύστημα αλλά η πυκνότητά τους πολύ χαμηλή. Αυτά τα νέφη λόγω της πολύ μεγάλης μάζας τους έχουν κάποια βαρύτητα η οποία όμως, λόγω της χαμηλής πυκνότητας, δεν είναι ικανή να υπερνικήσει τις θερμικές κινήσεις... Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
απο τα παντα ολα Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
Το ετος φωτος ειναι μοναδα μετρησης μηκους αποστασης και οχι χρονου.Οριζεται ως η αποσταση που θα ταξιδεψη ενα φωτονιο κινουμενο στο κενο μακρυα απο μαζες και ηλεκτρομαγμητικα πεδια σε εναι Ιουλιανο ετος 365.25 μερες με 86.400 δευτερολεπτα η καθε μια . Διαβάστε περισσότερα...
Απάντηση:
ειναι πολυ ενδιαφερον αυτο αλλα δυσκολο να βρεις δουλεια αλλα αυτο ειναι και στο χερι του καθενος Διαβάστε περισσότερα...
Εγώ πιστεύω!
Απάντηση:
Δεν πιστεύω αλλά δεν αποκλείω και το ενδεχόμενο να υπάρχουν :p χαχα Εξάλλου έχουν βρεθεί και άλλη ηλιακά συστήματα σαν το δικός μας με δικό τους ήλιο. Διαβάστε περισσότερα...
Ρώτησε τους 27 online χρήστες!
* Γράψε με λίγες λέξεις, τον τίτλο της ερώτησής σου και πάτα το κουμπί δημιουργίας νέας ερώτησης.
Προαιρετικά, μπορείς να γράψεις περισσότερες λεπτομέρειες για την ερώτησή σου στο παρακάτω πεδίο.
Βρείτε όλες τις απαντήσεις για: